Aan de bel hangen

Zelf vond hij het niks bijzonders. Het was zijn dagelijks werk en iedereen kon het. Toch? Het was niet eens perfect en nog niet helemaal af ook. Hij snapte niet waarom ik hem erover interviewde.
Een uur later hadden we een artikel voor zijn vaktijdschrift. Over een uniek project, ooit een welhaast onmogelijke opgave, nu genomineerd voor een prijs, staaltje van vakmanschap en met een uiterst tevreden opdrachtgever.
Zoals zo vaak: als je er bovenop zit, zie je het vaak niet. Voor veel professionals is hun werk de gewoonste zaak van de wereld, terwijl de rest van die wereld er juist met bewondering naar kijkt. Een gemiste kans voor veel ondernemingen, want niets verkoopt zo goed als voorbeelden van geslaagd werk. Zorg dat u veel mensen in dienst heeft die voortdurend mooie dingen maken. Plus eentje die daarmee dagelijks aan de bel hangt.

Het nieuws is nutteloos

Het is misschien wel het grootste misverstand van onze tijd: dat het nieuws belangrijk is. Nieuwsproductie is het bestaansrecht van een wereldwijde industrie. Nieuwsconsumptie is een belangrijke tijdbesteding van de halve wereldbevolking. Nieuws moet dus wel belangrijk zijn? Nee, 99% van het nieuws is nutteloos.
Met verreweg het meeste nieuws kan ik helemaal niets. Ja, ik kan er de dag mee volmaken, maar dat betekent nog niet dat er iets uit mijn handen komt. Voortdurend nieuws consumeren is wel heel verleidelijk. Nieuws heeft de verlokking en de schijn van belangrijk, maar is dat niet. De nieuwsindustrie maakt urgentie en wij maken de vergissing.
Covey heeft er over geschreven en Godin doet het nog dagelijks. Als je het verschil tussen belangrijk en urgent niet scherp hebt, kun je je leven lang druk zijn en tegelijk niets tot nut.
Urgent is afleiding en dat is wat nieuws doet: je aandacht wegleiden van wat je zou moeten doen. De urgentie van het nieuws is zo een alibi voor uitstel.
Het nieuws van een tsunami is niet belangrijk, behalve als je op het strand staat. Een verkeersinfarct heeft geen betekenis, als je die ochtend aan je bureau werkt. Het aftreden van een politica is urgent én belangrijk voor slechts een paar honderd mensen. De meeste anderen doen er slimmer aan even te wachten met de consumptie, tot er context en achtergrond bij geleverd worden. Het meeste nieuws wordt er beter van even wachten tot het geen nieuws meer is.
Proactieve mensen hoor je niet zo vaak over het nieuws. Ze hebben belangrijkere dingen aan hun hoofd.

Synomien

Die ene goede term heb ik nog niet gehoord en wie het weet mag het nu zeggen: Ander woord voor proactiviteit?
Hier maar geen opsomming van alle vertaalpogingen, want geen van de alternatieven dekt de lading écht. En googelen is ontnuchterend. De ene helft van Nederland traint de andere helft om proactiever te worden. Wat een spraakverwarring.
Mijn beste poging strandt aan de overkant: slachtofferschap. Is gevoelsmatig een beter antoniem dan reactiviteit of passiviteit. (Het eerste te chemisch, het laatste dekt geen lading.) Maar wat is dan het tegengestelde van slachtofferschap?
Lekker bezig weer! In plaats van een antwoord een nieuwe vraag.