site en content verhuisd .... klik op de link in BLOG

wimaalbers — Mon, 26 Jul 2010 14:49:18 +0000

Klik hier om naar de nieuwe site te gaan

===================================

Wie is er bij u de John?

wimaalbers — Fri, 16 Apr 2010 07:22:02 +0000

John was de grote afwezige. Zijn naam werd genoemd in elk interview dat ik er hield. Hem zelf spreken kon ik niet, want hij was al twee jaar geleden vertrokken. Werkte nu voor de concurrent. Maar de organisatie droeg nog steeds zijn stempel. “We zeggen wel eens tegen elkaar; dat zou John anders hebben aangepakt” en “als John er nog was geweest, dan stonden we er nu vast anders voor”.
Veel organisaties hebben een John. John is meestal niet de baas, maar zonder dat het is uitgesproken heeft hij wel de leiding. Iedereen kan je zo vertellen wie hier de John is. Hij (of zij) vertegenwoordigt iets, dat belangrijk is voor iedereen die hier werkt. Als je wilt weten wie wij zijn als bedrijf, waar we voor staan en hoe wij de dingen doen, dan moet je met John praten. Als hij er tenminste nog is en niet naar de concurrent is overgelopen.
Denk goed na over welke mensen er bij u John zijn. Geef ze de ruimte en wees zuinig op ze. Ze helpen u met de richting en de binding van uw organisatie. En denk goed na of u zelf wel voldoende John bent.

Manage je flow; neem time-outs

wimaalbers — Thu, 15 Apr 2010 07:16:16 +0000

In sommige sporten bestaat het verschijnsel van de time-out. De coach of aanvoeder kan - een of meer keren - de scheidsrechter vragen het spel kort te onderbreken. De ingelaste pauze worden gebruikt voor het geven van tactische aanwijzingen of het onderbreken van de flow (de positieve van de tegenstander of de negatieve van het eigen team). Als volleybalcoach weet ik hoe bepalend zo’n pauze van luttele seconden kan zijn voor het verloop en de uitkomst van een wedstrijd.
Ook in gesprekken kun je gebruik maken van time-outs. Als je voelt dat het van kwaad tot erger gaat, bergafwaarts, zonder rem op de wagen. Maar ook als het misschien wel iets té genoegelijk aan het worden is en de warme relatie het harde resultaat gaat overvleugelen. Een time out kan dan werken als een frisse neus, als even diep ademhalen, de rug rechten, de benen strekken en de kop(pen) bij elkaar.
Manage je flow; gebruik tactische time-outs in je strategische gesprekken.

Gewoon je zin krijgen

wimaalbers — Wed, 14 Apr 2010 04:00:09 +0000

Voor wie echt zijn zin wil krijgen is er maar één weg. Zelf baas worden. Hoe vaak is dat niet het eindpunt van een lange discussie? Over waarom het linksom moet in plaats van rechts, groter of juist kleiner, meer of grondiger, hier wel blauw en daar juist niet geel. Samenwerken is nu eenmaal compromissen sluiten, nemen maar ook geven. Maar zo logisch als ik het hier opschrijf is het niet altijd en voor iedereen.
Vandaag heb ik weer eens honderd procent mijn zin gekregen. Het wordt echt helemaal dat wat ik voor me zag en precies zoals ik het wil. Ik heb geluisterd naar adviezen, maar uiteindelijk zelf de knopen doorgehakt. Ik loop ook risico, al het risico. Dat even voor de duidelijkheid. Wie écht zijn zin wil krijgen, die moet zijn nek uitsteken.

Meer kunt u er niet aan doen

wimaalbers — Mon, 12 Apr 2010 03:19:46 +0000

Ook altijd gedacht dat feedback gaat over de ander? Over hem of haar en wat u vindt van ge- en misdragingen? Dat die ander centraal staat in uw terugkoppelen-van en uw aanspreken-op? Jammer, want feedback gaat maar een klein beetje over die ander, voor het merendeel gaat het namelijk over uzelf. Als het goed is.
Goeie feedback is in de eerste plaats van uzelf. Het is uw waarneming, uw gevoel daarbij en uw wens hoe u zich zou willen voelen. Feedback is uw cadeau voor de ander en het is aan hem of haar, om het al dan niet van u aan te nemen, uit te pakken en te gebruiken. Goeie feedback heeft de belofte van iets moois in zich.
Een stap verder is succesvolle feedback. Dat is feedback die ook daadwerkelijk gebruikt wordt. Het is aan u om het daarvoor spannend en uitnodigend te maken. En dan is de ander aan de beurt. Meer kunt u er niet aan doen. Echt niet.

Laat eerst het willen zijn werk doen

wimaalbers — Fri, 09 Apr 2010 06:12:41 +0000

We waren voortvarend gestart en een heel eind op weg. Open gesprekken en frisse ideëen, dat kon wel iets moois worden. Tot hij na een paar weken opeens de bedrijfjurist even wilde laten meekijken. Protocol, procedure en zo, stelde niks voor, zo vergoeilijkte hij het. Tot het memo kwam, met 14 punten van aandacht en 7 no-go’s. Het is nog maar de vraag of we overnieuw gaan beginnen.
Natuurlijk moet er aan het eind iets op papier, maar wie te vroeg juristen inschakeld die vraagt om de dood in de pot. Mooie nieuwe dingen ontstaan vaak op basis van inlevingsvermogen, kwetsbaarheid en vooral wederzijds vertrouwen. Niet het terrein van juristen.
Stel het zo lang mogelijk uit, die toets van wat klopt, kan en mag. De wereld wordt er niet mooier van. Laat eerst het willen zijn werk doen.

Telefoon uit, thermometer aan

wimaalbers — Thu, 08 Apr 2010 04:58:13 +0000

Nette gewoonte, in gesprek; telefoon uit. Goed tégen afleiding en vóór aandacht en concentratie. Voor een geslaagd gesprek moet je echter ook iets áánzetten: je thermometer. Zorg dat je hem bij je hebt en dat hij altijd aan staat.
Elke ontmoeting tussen mensen heeft zijn klimaat, van ijskoud tot zwoel warm en alle nuances er tussenin. Klimaat beinvloedt productiviteit en resultaat, dat hoef ik niet uit te leggen. Maar klimaat is ook veranderlijk en varierend. Het klimaat in een gesprek kan omslaan binnen een oogwenk. Opeens voelt het kil en dan weer verdwijnt plots de kou uit de lucht. Wie de temperatuur in de gaten houdt, kan de nattigheid voorspellen of de storm voor zijn.
Hou het klimaat in uw ontmoetingen voortdurend in de peiling. Telefoon uit, dan de thermometer aan! Een volgende keer hebben we het over de thermostaat.

De andere wang in zaken doen

wimaalbers — Wed, 07 Apr 2010 04:40:28 +0000

“Als ik u goed begrijp, dan bent u dus teleurgesteld in onze dienstverlening. Ik schrik ervan, als ik dat hoor. Kunt u daar iets meer over zeggen? Op welk punt bent u het meest ontevreden over ons? En op welk punt nog meer?”
Zeldzame zinnen achter elkaar en misschien wel een beetje tenenkrommend ook, als u het zo leest? Zo hoor je het niet vaak, maar het zou veel vaker wel zo moeten. Het zit niet in onze aard om de andere wang toe te keren als we aangevallen worden. We slaan liever direct terug met argumenten, want de beste verdediging is de aanval, toch? Maar een veldslag met je klant heeft een voorspelbelbare winnaar.
Sommige inzichten zijn zo verhelderend, dat ze het leven en werken van mensen veranderen. Een daarvan is dit: Als je iemand laat uitpraten, betekent dat nog niet dat je het met hem eens bent. Zo simpel als het klinkt, zo ‘n ogenopener is het voor sommigen. Het haalt de druk van de ketel in tal van moeizame relaties.
Een stap verder nog is dat je elkaar aanmoedigt om het er uit te gooien. En dat je er op gaat doorvragen. Maar dat is voor de gevorderdencursus.

Oefening om van te blozen

wimaalbers — Tue, 06 Apr 2010 03:50:35 +0000

Gouden oefening en nog niet zo makkelijk als hij lijkt. Te gebruiken in trainingen en workshops, maar net zo makkelijk in uw projectoverleg of afdelingsvergadering. En met de kortste instructie ooit: “Elke tweede zin moet een vraag zijn.”
Opeens gaan we anders luisteren. Naar punten en komma’s, vraag- en uitroeptekens, naar anderen, maar ook naar onszelf. Rondom ingehouden adem, de spelden vallen bij bosjes.
Eerst wordt er nog wat gelachen; de denkpauzes zijn ongemakkelijk. Uitweiden is niet meer mogelijk, want elke tweede zin moet raak zijn. Blozende koppen van de inspanning en de aandacht. Opwinding en ongeloof achteraf: dat we zo snel we tot de kern kunnen komen.
En leuk want voor thuis is er een instapvariant. Gratis, met dezelfde instructie en met succes verzekerd. En later upgraden is heel gemakkelijk.

Woorden en nog meer woorden

wimaalbers — Thu, 01 Apr 2010 04:42:27 +0000

Laten we eerlijk zijn; we dóen ook vaak maar wat. We geven een handje, ploffen neer, roeren in onze koffie en dan begint iemand te praten. Er komen woorden uit en nog meer woorden en de ander interumpeert ergens en dan gaat het opeens over iets heel anders. Het eerste half uur is om voor we het in de gaten hebben en geen van ons weet zeker dat we de goede kant opgaan. Maar we zijn pas halverwege, dus het zal best nog wel in orde komen. Goed gesprek, zeggen we aan het eind, zonder dat we precies weten waarom. En in de auto vragen we ons af wat we nou echt hebben afgesproken.
Zelfs in hele belangrijke gesprekken dóen we vaak maar wat. We slaan het belangrijkste over: aanleiding, doel, uitkomst en agenda. En als je niet afspreekt waar je samen heen gaat, zul je nooit weten of je er gekomen bent. A goal without a plan is just a wish. Een gesprek zonder doel en agenda is niet meer dan een praatje pot.